'[De mensen] zien in deze kerk een anker in een wereld vol verschuivende waarden. Zowel in Amerika als in de rest van de wereld valt het gezin uiteen. Wij leggen grote nadruk op het gezin. Dat spreekt de mensen aan. Dat vinden ze fijn. Dat verwelkomen ze. Ze hebben hulp nodig, en wij bieden die.

'Bovendien geeft het zin aan het leven.(...) Wij beantwoorden de bekende vragen "Waar ben ik vandaan gekomen?" "Waarom ben ik hier?" "Waar ga ik heen?" Deze belangrijke godsdienstige vragen zijn door de eeuwen heen al door de mens gesteld. Wij geven hun de verzekering wie zij zijn: een zoon of dochter van God. Ik ben een kind van God. Wij hebben een lied waarin dat staat. Wij geloven dat. Het is voor ons een feit. De mensen putten er troost uit. Ze putten er gemoedsrust uit. Ze putten er kracht uit.

'En in de organisatie vinden ze sociale contacten. Ze vinden er vrienden. Wij zijn een erg vriendelijke kerk. Wij zijn een erg gelukkige kerk. Wij zijn erg gelukkige mensen die van aanpakken houden, en anderen vinden dat fijn.'